از دیار آشتی

از حجــم اقیــانوس دردم شبنـمی فهمید

می گفت یک جــایی دلم دنبال آهویی است

فــال مــرا فــهمی نفــهمی مبهــمی فـهـمید

این کـولی زیبــا دو مــاه از ســـال می آمد

وقـتی کــه می آمد تمــام کــوچه می فهمید

امسـال هــم وقتـی که آمد شهــر غـوغا شد

امسـال هــم وقتـی کــه آمـد عالــمی فهمید

اوداشـت هفـــده سـال یا هجده... نمی دانم

مـی شد از آن رخسـار زرد گنــدمی فهمید:

مـو فالـگیرُم... اومدُم فالِت بگــیرُم.... هـای

فهــمید دارم اضـطرابی ، ماتمـی ؛ فهـمید

دستــم به دستـش دادم و از تب ،تب سردم

بی آنکـه هـذیان بشـنود از مـن کمی فهمید

بخـتِت بلـنده... ها گُلو! چِشمون شیطون کور

راز تــونـه گـفــتـُم پریـنــو آدمــی فـهـمید

هی گفت از هر در سخن ، از آب و آیینه

از مهـره ی مار و طلسم و هر چه می فهمید

بـا اینهـمـه او کــولی خــوبی نخــواهـد شـد

هـرچـند از باران چشـمـم نـم نـمی فهمـید

مــی خـــوانــد از آیـیـــنه راز مــاه را امـا

یک عمـــر من آواره اش بودم، نمی فهمید!

[ جمعه هجدهم آذر 1390 ] [ 17:59 ] [ معصومه حسینی ]

خوابهای نقره ای شعری از خودم

خوابهای نقره ای یاداوری از کودکی شاد من است.یک شب که به یاد اون موقع ها افتادم سرودمش

مملو از پروانه هاست

خوابهای نقره ای

سایبان و ظهر داغ

نان و اب و سفره ای

چشمهای شوخ شنگ

تاب بازی بی هدف

ساحل و دریا و موج

مست از عشق صدف

بوی ارام خیال

کوچه های تنگ تر

بوی از خودبی خودی

عشق ها پررنگ تر

پر شده ازبوی یاس

گوشه ی تنگ دلم

بوی خوب کودکی

غلت های ساحلم

بوی سیب ترش کال

بوی گندم های زرد

بوی سبز زندگی

ابهای سرد سرد

پرشده حالا ولی

از غم و دلواپسی

بوی غصه میدهد

اه....میداند کسی؟

[ جمعه چهارم آذر 1390 ] [ 2:15 ] [ معصومه حسینی ]

به مناسبت باران زیبای امروز

وای ؛ باران باران

شیشه ی پنجره را بَاران شست.

از دل من اما ،

چه کسی نقش تو را خواهد شست؟

آسمان سربی رنگ ،

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ.

می پرد مرغ نگاهم تا دور

وای باران باران

پرمرغان نگاهم را شست.

حمید مصدق

[ دوشنبه هجدهم مهر 1390 ] [ 23:43 ] [ معصومه حسینی ]

هر عید تورا غرق صفا میخواهم

هر روز ورا کامروا میخواهم

از بهر تو و هرکه تو را دارد دوست

ارامش خاطر از خدا میخواهم

عید سعید فطر مبارک

[ چهارشنبه نهم شهریور 1390 ] [ 9:11 ] [ معصومه حسینی ]

تقدیم به همه عاشقان

میخواستمت چنان که تن خسته خواب را

می جویمت چنان که لب تشنه اب را

بایسته ای چنان که تپیدن برای دل

یا ان چنان که پریدن عقاب را

حتی اگر نباشی می افرینمت

ان سان که التهاب بیابان سراب را

دوستت دارم

[ پنجشنبه سیزدهم مرداد 1390 ] [ 14:14 ] [ معصومه حسینی ]

شعر زن از معینی کرمانشاهی

زن

زن ومرد ازازل با هم قرین شد

یکی انگشتری، وآن یک نگین شد

کزین گام نخستین مؤدت

بپیمایند،دنیای محبت

ولی زآنجا که نظمی بود منظور

شد آمر آن یک و این نیز مأمور

بقیه در ادامه مطلب

ادامه مطلب

[ جمعه سیزدهم خرداد 1390 ] [ 17:20 ] [ معصومه حسینی ]

شعری زیبا از سعدی شیرازی

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبه وقت صبح قیامت که سر ز خاک برآرمبه مجمعی که درآیند شاهدان دو عالمبه خوابگاه عدم گر هزار سال بخسبمحدیث روضه نگویم گل بهشت نبویممی بهشت ننوشم ز دست ساقی رضوانهزار بادیه سهلست با وجود تو رفتن

بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشمبه گفت و گوی تو خیزم به جست و جوی تو باشمنظر به سوی تو دارم غلام روی تو باشمز خواب عاقبت آگه به بوی موی تو باشمجمال حور نجویم دوان به سوی تو باشممرا به باده چه حاجت که مست روی تو باشمو گر خلاف کنم سعدیا به سوی تو باشم

[ دوشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1390 ] [ 22:22 ] [ معصومه حسینی ]

شعری زیبا از معینی کرمانشاهی